توضيحى از مرحوم صدوق محدث بزرگوار مرحوم صدوق بعد از ذكر اين حديث شريف مى گويد : مأمون از ميان متكلمان فرق مختلف و پيروان مكاتب ضلال هر كس را كه مى شنيد قدرتى در بحث دارد ، دعوت مى كرد تا امام عليه السلام را در تنگناى استدلال قرار دهند ، و اين به سبب حسدى بود كه نسبت به مقام والاى آن حضرت و دانش او داشت ، امّا - به عكس - هر كس با امام عليه السلام وارد مناظره مى شد ، به مقام والاى او در علم اعتراف مى كرد و در برابر او خاضع مى شد ؛ چرا كه خداوند متعال اراده كرده نور خود را كامل كند و آيين خويش را برترى بخشد و حجت خود را يارى دهد ، همان گونه كه در قرآن وعده فرموده است : « انّا لننصر رسلنا و الّذين امنوا فى الحيوهء الدّنيا » « 1 » بايد بر اين گفتار مرحوم صدوق ( ره ) افزود كه اگر چه مأمون مى خواست با اين برنامه از موقعيت امام عليه السلام بكاهد ، بدون آن كه خود توجه داشته باشد ، سه خدمت بزرگ به اسلام و مقام والاى آن حضرت انجام داد : 1 - به دليل جاذبهء دربار خلافت ( بيم و ترسى كه مردم داشتند از يك سو و جوايز كلان مأمون از سوى ديگر ) ، معروف ترين و

--> ( 1 ) . عافر / 51 ؛ عيون أخبار الرضا ج 1 ، ص 179 به بعد ؛ بحار الأنوار ، ج 49 ، ص 177 . .